In mij ogen is de bieb altijd al een beetje 2.0 is geweest. Toen ik op de middelbare school zat (nog niet zoooo lang geleden hoor) was de bibliothecaris alleen wel meer de spil in het web. Als je eens bij de bibliothecaresse vroeg of ze nog een leuk boek daar en daar over wist, keek ze vaak ook even de bieb rond of er iemand rondliep met dezelfde interesses. Nu zijn er zoveel (digitale) zaken bijgekomen dat je zoiets zelfs in een kleine bibliotheek denk ik niet meer vol kunt houden.
Hoewel ik zelf 23 dingen coach ben gebruik ik de toepassingen nog niet zo vaak. Dat wil niet zeggen dat ik het nut er niet van inzie. Ik heb er gewoon niet zoveel tijd voor en blijf ook vaak hangen op de 'leuke' sites zoals Youtube, Flickr etc. Librarything vind ik bijvoorbeeld een aanwinst voor mensen die graag over boeken willen praten maar een leeskring toch te confronterend vinden. Internet is redelijk anoniem en als iemand het totaal niet met je eens is kun je die persoon eenvoudiger negeren dan wanneer hij tegenover je neus staat.
Michael Stephens maakt een goed punt in zijn artikel: Nieuwe technologie dient pas geïmplementeerd te worden wanneer deze getoetst is aan de vraag: Komt deze op een nieuwe of verbeterde manier tegemoet aan de behoeften van de gebruiker? Er zijn zoveel leuke en handige toepassingen dat er wel goed nagedacht moet worden of de klant het wel wil en nodig heeft voor je er veel tijd in gaat stoppen om het op poten te zetten. Tijd is een kostbaar ding heb ik nu wel gemerkt. Ik zou willen toevoegen: Vergeet ook die digibeten niet. Zorg voor een duidelijke instructie: Wat is het, wat kan ik er mee, hoe moet ik het doen. Blijf zo mogelijk een 'analoog' alternatief aanbieden voor hen die geen vinger uitsteken naar een pc of door bepaalde beperkingen moeite hebben met computers. De bibliotheek moet met de tijd meegaan maar de klanten doen dat niet altijd...
13 jaar geleden
